Çocuğunuz yemek yemiyor mu? Suçlu sizsiniz!

Anne babalar için çocuklarının yemek yemesi çok önemlidir. Özellikle biz anneler çocuklarımız hiç itiraz etmeden önüne koyduğumuz yemeği oyalanmadan yesin isteriz. Öyle değil mi? Yemediğin de ise aç olduğunu düşündüğümüz için biraz daha yesin diye zorlarız. Peki çocuğumuzun yemeğini yememesinin suçlusu kim? Cevabı Uzman Psikolog Levent Erdem’in makalesinde…

Çocuğum Yemek Yemiyor
Anne babalar çocuğuna yemek yedirmek türlü oyun, kandırmaca veya duygusal şantaja başvuruyor. Yeter ki çocuk bir kaç lokma da olsa yesin, aman zayıf düşmesin, yetersiz beslenmesin… Çocuklar daha çok üç yaş civarında görülen yemek yedirme probleminin ebeveyn davranışlarındaki hatalardan kaynaklanıyor, çocuktaki sorunu çözmek için önce anne – baba davranışlarını değiştirmek gerekli.
Çocuğunun peşinden, elinde tabak ile koşturan ve kaşığın ucundaki yemeği çocuğun ağzına tıkıştırmaya çalışan anneleri görmeyeniniz var mı? Bunu da anne için ye, bu lokmayı da baba için… Anne babalar bununla da yetinmiyor ‘Yemezsen üzülürüm, ağlarım’ gibi duygusal şantajlara başvuruyor. Bu duygusal baskılar çocuğun ilerideki yaşamında anne babayı üzmemek için istemediği / inanmadığı bir davranış yapısını sergilemesi gibi olumsuz izler bırakabilir. Bu çocuklar beklentilerini doğrudan söylemeyen, kendini ifade ederken ilgisiz ve dolaylı yolları kullanan, iletişim sorunları yaşayan yetişkinlere dönüşebilir.

Yemek Yememe davranışı anne – baba kaynaklı
Çocuğun yemek yememe davranışının nedeni, eğer tıbbi bir rahatsızlık yoksa, çoğu zaman anne – babadır. Bir başka deyişle anne babalar ‘yemeyen çocuk” davranışına neden oluyor. Bunda Türk kültürünün aşırı sevecen ve korumacı olmasının etkisi de var elbette. Gittiğiniz tatil yerlerinde hangi anne babaların çocuğun peşinden koşarak ‘hadi çocuğum şunu da ye’ diye dört döndüklerine bakın. Çoğu zaman bizim insanımızdır. Yabancılarda bu durumu daha az görüyoruz. Dolayısıyla anne – baba davranışı değişmedikçe çocuğun sorununda da değişiklik olmuyor.

Bırakın aç kalsın
Elinde tabakla saatlerce çocukların peşinde koşan anne babaların tabağın yarısındaki yemeği yedirince kendimi mutlu hissediyor. Zaman içinde yapılan bu hatalı anne – baba tutumu, güçlenerek devam edecek. Ayrılan zaman, dökülen dil artacak. Tüm bu çabalara paralel, çocuktaki yememe davranışı daha da güçlenecek. Annelere tavsiyemiz, bırakın çocuklar aç kalsın. Elinizde tabakla etrafında dolaşmayın. Sofra düzeninizi kurun ve bu düzen içinde çocuğunuzun mama sandalyesinde bile olsa sofraya gelmesini sağlayın. Masada yemek için aileye bir süre tanıyın. Çocuk yarım saat içinde yemeğini bitirip kalkmıyorsa sofrayı kaldırın. Bir sonraki öğün ya da ara öğüne kadar bir şey vermeyin. Abur cubur yedirmeyin. Gün içinde sabırla bu rutini tekrar edin. Bir süre sonra o size uymak zorunda kalacak. Bedeni güçsüz kalmaz, acıkınca kendisi yemek isteyecektir.
Psikolog Levent Erdem

Paylaş